Köpeklerin İnanılmaz Yutmayetenekleri

Köpeklerin gıda niteliğinde olmayan bir yığın şeyi yiyebildiklerine herkes şahit olmuştur. Hatta hiç aklımıza gelmeyen, yenmesi imkânsız gibi görünen şeyleri yemede sınır tanımadıklarını söylersek sanırım abartmış sayılmayız. İşte size bir örnek:

Çorlu’daki kliniğe üç yaşında, Pointer ırkı bir av köpeği getirildi. Diğer pointer ırkları gibi orta boy cüsseli bir köpekti. Dıştan görünüşü gayet iyiydi, herhangi bir sıkıntısı göze çarpmıyordu.

Sahibi, bahçesindeki ağaçları budarken köpeğin yaklaşık 60cm uzunluğundaki bir çubuğu yuttuğunu söyledi. Klinikteki arkadaşlar “Hadi canım sen de! Bu kadar uzunlukta çubuğu nasıl yutacak, hem yutsa hayvan böyle normal mi davranır?” diye hayvan sahibine yanıt verdiler.

Hayvan muayene masasına alındı. Bir şeyler yutmuş olma olasılığı gerçekten de yok gibiydi. Ağzı açıldı, aydınlatıcıyla ağzın geri kısımları muayene edildi ve yutak bölümüne bakıldı, hiçbir anormallik görünmüyordu.

Hayvan sahibine “Bakın! Nasıl yanıldığınızı şimdi size ispat edeceğiz” diyerek köpeğe konserve mama uzatıldı. Köpek de gayet güzel yedi.

Hekimlerimiz “İşte gördünüz mü? Çubuk yutsa hayvan bunu yiyebilir mi?” derken, hayvan derin bir kusma hareketiyle yediklerini olduğu gibi geri çıkardı ve ağzında çubuğun ucu göründü.

Evet, adam, çubuk konusunda doğru söylemişti.

Ama hala adamın çubuk boyutunu abarttığı düşünülüyordu, Çubuğun dikkatli hareketlerle dışarıya alınmasına çalışıldı ama nafile… Bu durumda zorlamak tehlikeli olabilirdi. Çubuk zorla dışarı çekilirken hayvanın yemek borusu, belki de midesi zarar görebilirdi.

O halde tek bir yol kalmıştı, o da hayvanı bayıltmaktı. Hayvan iyice sakinleşir ve yemek borusunun büzücü kasları gevşerse, çubuk daha kolay alınabilirdi, bu da olmazsa yemek borusuna ya da midesine operatif bir müdahale gerekecekti.

Anestezi altında hayvanın boynu düz hale getirildi, ağız açıldı ve çubuk tekrar çıkarılmaya çalışıldı. Neyse ki bu sefer çubuğun dışarı alınması mümkün oldu. İnce parmak kalınlığında, kolay bükülebilen ve yaklaşık 50 cm uzunluğunda bir çubuktu. Hayvan sahibi yine haklı çıkmıştı.

Hayvanın boyutlarını düşünürsek çubuğun arka ucu hayvanın midesine kadar uzanmış ve orada kalmıştı. Mide kavisli bir yapıda olmasaydı olasılıkla daha gerilere doğru ilerleyebilecekti.

Bizim anestezi altında bu kadar zor çıkardığımız bu çubuğun köpek tarafından nasıl yutulabileceğini sorabilirsiniz elbette. Köpeklerin buna benzer yutma becerileri olduğunu biliyoruz. Bu tür çubuklar bükülmez nitelikte bile olsalar, köpekler ağız, yutak, yemek borusu ve midenin giriş kısmını uzatıp düz bir hâle getirip, yutma refleksleriyle böyle cisimleri mideye indirebilirler.

Hayvanın bu zorlu işlemi niye yaptığını sorarsanız, onu tam olarak biz de bilemeyiz. Olaya basit bir pika (bir besin maddesi eksikliği nedeniyle canlıların gıda niteliğinde olmayan cisimleri yeme eğilimi) vakası diyebileceğimizi sanmıyorum.

Köpek bir besin maddesi ihtiyacını karşılamak için neden bir tahta parçasını, neden yutması bu kadar zor bir nesneyi seçsin ki?

Bu basit bir merak, mide sancısını veya başka bir sıkıntı/ihtiyacı gidermeye yönelik içgüdüsel bir dürtü ya da bir davranış anormalliği de olabilirdi tabi ki…

Not:

Bazı durumlarda bu meraklı hayvanlar, yeni bir şey gördüklerinde, ağızlarına alarak öğrenmeye çalışabilirler. Başka köpeklerin varlığında, rekabet duyguları içerisinde, bazen o kadar aceleci davranırlar ki, çoğunlukla ne çiğnediklerine ve yuttuklarına dahi dikkat etmezler. Bazen yine aceleyle, yedikleri yemlerle birlikte, toprak, çakıl taşları ve kâğıt parçalarını alırlar.

Pika davranışı gösteren ve bu yolla, sahibinin ilgisini çektiğini fark eden bir köpek, aynı davranışı ilgi çekme amacıyla da sürdürebilir. Nitekim koprofaji (dışkı yeme) davranışının nedenleri arasında dikkat çekme davranışı da olabilmektedir.

Yaşanmış olan bu hikâyeden çıkarılacak belki de en önemli sonuç hayvan sahibinin anlattıklarını abartı olduğuna karar vermede acele etmemek gerektiğidir.

Aşağıdaki şekli bir yerden almıştım ama maalesef kaynağını hatırlayamıyorum.