Köpek Gözünden Birhikâye
Uzun süredir birlikteyiz, fakat bu zamana kadar yazdığım tarzın biraz dışına çıkacağım hem farkındalığı arttırmak için hem de köpeğinizi daha iyi tanımak anlamak adına bu yöntemi seçtim. Hikâyenin bir kısmı gerçek, eksik kalan parçaları da tamamlayarak oluşturduğum hikâyeyi sizlerle paylaşmak istiyorum.
Bu hikâyedeki köpeğin ırkı, cinsi ve yaşına takılmayın zaten yaşı ile ortalama bilgi vereceğim.
Ben bir köpeğim 63 günlük annemin karnındaki gebelik dönemimi tamamladım ve dünyaya aranıza katıldım. İlk 45 gün anne sütü almak zorundayım bu sebeple 45 gün boyunca annemin bana anlatacağı yöntemlerle öğreneceğim. Gözlerim henüz açılmadı ama çok sık bir şekilde acıkıyorum. Sürekli bir tane burun beni bir yere itiyor ve emiyorum karnım doyuyor oradan aldığım tek koku süt kokusu. Sonra gözlerim açıldı ve etrafımda bir sürü bana benzeyen muhtemelen kardeşim olduğunu düşündüğüm köpekler var. Karnım acıktıkça annemi emmek için yaklaşıyorum ama kardeşlerimden bana yer kalmıyor ve aç kalıyorum. Bir ara beni burnuyla ittiren memeye kadar beni götüren o burun da yok. Peki, ben ne yapacağım artık?
Aç kalamam, ee diğerleri de kardeşlerim ama kardeşlerimin önüne geçmek zorundayım çünkü görüyorum ki acıktığım da geride kaldığım zaman aç kalacağım. Eveeeettt sanırım hayata dair almam gereken derslerden bir tanesi hayatta kalabilmem için kardeşlerim bile olsa mücadele edeceğim. Anne dahi olsa sana bir yere kadar yardımcı oluyor. Sonrasında kendi haline bırakıyor seni. Bu da demek oluyor ki sürekli mücadele ederek hayatta kalabiliyorum. O zaman kardeşlerimin üzerine bile çıkmış olsam o memeye benden önce ulaşan olmamalı.
Ders 1: mücadele etmeyi̇ ve mücadele şeki̇lleri̇ni̇ öğren uygula
Artık kardeş olarak görmeyi bıraktım ve ne zaman annemi yatar pozisyonunda görsem koşarak ilk memeye ben ulaşıyorum ve karnım davul gibi olana kadar emiyorum. Biraz daha büyüdükten sonra beni ve kardeşlerimi kutunun içine koydular ve gözümü açtığımda başka hayvanların yanında buldum kendimi. Bana benzeyen benim gibi küçük bir kaç köpek ve etrafta kuş, kedi, balık bir sürü hayvan var. Peki, neden herkes büyük cam kafesin içerisinde ben neredeyim, nereye geldim? Şu an çok korkuyorum ve anlam veremiyorum birileri sürekli geliyor gidiyor ve arada bir beni kucağına alıyor tam seviniyorum beni seven biri oldu diye geri bırakıyor ve gidiyorlar. Annemden ve kardeşlerimden ayırdılar en fazla 5 dakika sevip geri gidiyorlar acaba beni sevmiyorlar mı neden tekrar buraya bırakıyorlar, karnımda acıktı zaten biraz bağırsam beni duyarlar mı acaba? Havlamaya başlayınca bir tabağın içinde kuru kahverengi bir şey geldi kokusu çok güzel acaba tadı nasıldır? Daha anne sevgisini eğitimini alamadan alıp buraya koydular sonra süt yerine kuru değişik bir şey getirdiler ne olduğuna anlam veremiyorum. Üzgün üzgün yatıp dışarıdaki özgürlüğü izlerken küçük bir kız çocuğu beni gösterdi ve babası da aldı beni kızın kucağına koydu, oradan uzaklaştık. Peki, şu anda nereye gidiyoruz? Ben neden sürekli yer değiştiriyorum? Acaba sevilmiyor muyum? Kötü ne yapmış olabilirim ki sürekli yerim değişiyor.
DERS 2: AYRILIK ANKSİYETESİNİN BAŞLANGICI. KÖPEK KENDİSİNİ BİR YERE AİT HİSSEDEMEDİĞİ GİBİ SÜREKLİ YER DEĞİŞTİREREK KENDİSİNE LİDER BULAMIYOR.
Çok büyük güzel bir eve geldik. Kocaman evde tek başımayım, koş koşabildiğin kadar o kadar mutlu olmuşum ki koşarken çişimi kaçırmışım ama görmedim bile arkamdan fırçayla biri geldi hem yerleri sildi hem bana çok bağırdı. Daha 2 aylık bir bebeğim ben korkudan altıma kaçırdım sanırım kokular çıkmaya başladı o beni alan adam geldi ensemden tuttu sürükleyerek yerde duran bez parçasını gösterdi sonra tekrar eski yerime getirdi kakaya burnumu sürttü ve bağırdı ne dediğini anlamıyorum bağırıyor sadece. KEŞKE İNSAN DİLİNDEN ANLAYABİLSEM.
Düşünüyorum neden kızdığını ortada kaka var ben varım ve o adam var her bu üçlü kombinasyon olduğunda dayak yiyeceğim sanırım bu yüzden kaka yapsam bile kesinlikle görmemeleri gerekiyor.
DERS 3: KÖPEKLERDE YANLIŞ UYGULANAN YÖNTEMLER SONUCU DIŞKI YEME SORUNU BAŞLAMAKTADIR.YA DA SİZEVDE YOKKEN DIŞKI YAPARLAR VEYADİĞER BİR SORUNDA SİZİN GÖREMEYECEĞİNİZ YERLERE KAKA YAPARLAR Kİ DAHA ÖNCEKİ GİBİ KIZILMASIN.
Beni ilk başta kucağına alan kurtarıcım sandığım çocuk sürekli kuyruğumu çekiyor, sıkıyor canım acıyor. Uyarmak için havladım anlamadı, hırladım anlamadı en son gittim pantolonunu ısırıp biraz çektim fakat çocuk çığlık atınca o adam yine geldi sanırım çocuğu ısırdığımı düşündü ve beni o gece dışarı attılar. Artık o evde istenmiyordum ve iyice anladım ki beni alan herkes bir gün dışarı atacak. Şimdi dışarıda ne yenir? Ne içilir? gün geçtikçe zayıfladım susadım inşallah biri beni alır. Beni sahiplenen yeni sahibim de yıkadı baktı güzel kokulu mamalar verdi yedim ama çok korkuyorum eğer buna da bağlanırsam bir gün beni dışarıya atar mı??? Sabah oldu ve beni alan kişi çıktı gidiyor sanırım yine terk edildim, hemen arkasından seslenmeliyim havlamalıyım ki geri gelsin beni bırakmasın. Saatlerce havladım ama gelmedi. Evet, buldum eğer evi dağıtırsam ev ile uğraşacak ve gitmez o zaman hep yanımda kalır. Sahibim geldiğinde havladığım için apartman şikâyet etmiş ve evde dağıldı bir kere adam komple sinirlendi. 2 aylık bir köpeğim ama koskoca apartman birlik oldular beni istemediler.
DERS 4: BİR KÖPEK BU KADAR YER DEĞİŞTİRİRSE AYRILIK ANKSİYETESİNİN HARİCİNDE,SAHİBİNİN KÖPEKLE İLGİLENMESİ İÇİN YA DADİKKAT ÇEKEBİLMEK İÇİN ETRAFI DAĞITMAYA BAŞLAYACAKTIR.
Evet, buradan da atıldığımıza göre yeni sahipler aramaya devam, neyse ki aynı gün yeni biri oldu başka eve gittik artık herkesten her şeyden korkuyorum çünkü yine kızacaklar ve yine evsiz kalacağım. Burada da bir çocuk var evet bu da bana zarar verecek ve kesinlikle bana yaklaşmaması lazım. Isırırım parçalarım her şeyi yaparım ama çocuklar bana yaklaşamaz, çünkü bana zarar veriyorlar sonra bende uyarınca atılan ben oluyorum. Beni kafese koydular, ceza evi zannettim orayı bağırdım çağırdım. Cebinde lezzetli mamalar olan biri geldi ve benim için agresif aynı zamanda ayrılık anksiyetesi teşhisi koydu. Hayatta şunu öğrendim çocuklardan uzak dur yaklaşanı ısır çünkü beni alanda bırakanda canımı acıtanda çocuktu muhtemelen bütün çocuklar bu şekilde davranıyor.
Ve şimdi sizlere bir barınaktan yazıyorum. Tekrar sahiplendirme ilanı açmışlar, ne yazmışlar biliyor musunuz? Çocuklarla anlaşamıyor çiş - kaka eğitimi yok ve ayrılık anksiyetesi yaşıyor.
Şimdi sizlere soruyorum;
1- Çocuklarla anlaşamıyor muyum? Yoksa çocuklar beni sevmesini mi beceremedi?
2- Çiş - kaka eğitimini aldığım halde mi etrafa yaptım, yoksa bana nereye yapacağımı göstermedikleri için mi salona çiş kaka yaptım.
3- Ayrılık anksiyetisini yaşıyor olmam neden? Ben ne güzel kardeşlerimle beraber annemi emiyordum.
ŞİMDİ BU SORULARIN CEVAPLARINI VİCDANINIZ İLE BAŞ BAŞA BIRAKIYORUM. Bir sonraki sayımızda görüşmek dileğiyle.
