Hayat Eve Sığarmı?
Dünyanın gösterişli hallerinin beni yorduğu zamanlardayım.
Aslında Covid 19 virüsü bize çok önemli bir şeyi gösterdi.
Sosyal medyada paylaşımlara doyamadığımız gezmelerimizin, anlık olarak atılan hikâyelerin (story),marka kıyafetlerin ne kadar anlamsız olduğunun bir kanıtıydı karantinada geçirdiğimiz günler.
Sahi ne kadar ders alabildik karantinadan?
Paylaşmak çok güzel ama karşı tarafa bir şeyler katıyorsa...
“Ben gezerim, ben yaparım, en iyi benim” mesajı varsa paylaşımda anlamsız geliyor bana.
Yaklaşık 1,5 senedir kapalı olan sosyal medya hesabımı yanlışlıkla açmış bulundum geçtiğimiz haftalarda.
Her şey bıraktığım gibi duruyor hatta Covid 19 herkesi daha da sosyal hale getirmiş.
Hiç görülmemiş gösterişlerle yapılan düğünler, doğum günü kutlamaları, kutlama yem ekleri, tatiller, kulüpler derken her şey normalleşmiş.
Daha güzel ve daha normal günlerimiz olmasını diliyorum, herkesin kendi tercihi saygı duyuyorum ama karantinada fark edilebilecek bazı şeyler vardı.
Merak ediyorum, karantina sürecinde kafese kapattığımız kuşları, akvaryuma koyduğumuz balıkları, hayvanat bahçesine hapsettiğimiz hayvanların halini anlayabildik mi?
Bir evden çıkamamanın, hapsolmanın ne demek olduğunu dışarıda kocaman gezilesi bir hayat varken nasıl hissedildiğini anlayabildik mi?
Marketlerde insanlar hunharca alışveriş yaparken acaba ben yiyecek bulabilir miyim kaygısını yaşarken acaba sokaktaki hayvanları anlayabildik mi?
Yoksa marketlere gidip hunharca alışveriş yapıp kapımızın önündeki kedileri köpekleri, penceremize konan kuşları görmezden mi geldik?
Karantina sürecini yaşamış olmamıza rağmen hala yunus parklarına, sirklere, hayvanat bahçelerine gitmeye devam edip petshoplardan hayvan satın almaya devam edecek miyiz?
Şatafatlı düğünlere, kutlamalara devam mı yoksa onların yerine canların karnının doyurulduğu, eğitim bursuyla çocukların okutulduğu sade nikâhları, kutlamaları mı tercih edeceğiz?
Hayat eve sığdı mı bilmiyorum ama hayvanları dünyaya sığdıramayıp küçücük kafeslerde, akvaryumlarda yaşattığımız sürece bir gün biz eve değil koskoca dünyaya sığamayacağız.
