Merhaba yine ben Ilgın

Bildiğiniz üzere ben hayvanları çok seviyorum, onlara bir şey olduğunda ve zarar gördüklerinde çok üzülüyorum. Tüm hayvanların da insanlar gibi sevgiye ihtiyacı vardır. Ailelerimizi sevdiğimiz gibi hayvanları da sevmeliyiz, hayvanları sevmeyen insanların diğer insanları da sevebileceğine inanmıyorum. Korkmak başka, hayvanlardan korkuyor olmanız onları sevmenize engel değildir; bu yüzden lütfen siz sevgi dolu olun ve kapınızın önünden 1 tas su ve mamayı eksik etmemeye çalışın. Sokak hayvanları da bu sayede onları önemsediğinizi ve sevdiğinizi algılar diye düşünüyorum.

Küçük bir hikâye ile devam edelim:

Clara adında bir kız çocuğu varmış. Clara doğuştan engelli ve tekerlekli sandalye ile dolaşıyormuş. Bir Cumartesi öğleden sonra Clara abisi ile gezinirken engelli tek bacağı olmayan bir köpeğe denk gelmişler ve annelerinden izin alarak onu sahiplenmişler. Köpekcik hiç uyumuyormuş, özellikle geceleri uykuya direnip hep uyanık kalmak için çaba sarf ediyormuş. Clara ve abisi bunun nedenini araştırırken eski sahibinin bir akşam köpeği uyurken sokağa atmış olduğunu öğrenirler.

Clara ve abisi boş vakitlerinin çoğunu köpeklerine ayırıp ona karşı ne kadar sevgi dolu olduklarını hissettirmişler. Köpekcik 10 gün içinde ailenin bir ferdi olarak gecelerini huzurlu bir şekilde uyuyarak geçirmeye başlamış.

Evet, aynı insanlarda olduğu gibi hayvan dostlarımızda da sevgi birçok şeyin çözümüdür.

HAYVANLARI SEVİN onlar sevgi dolu sadık dostlarımız.

Bir sonraki sayımıza kadar hoşça kalın… SEVGİLER