Dün sabaha karşı, kendimle konuştum…
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum…
Yokuşun başında bir düşman vardı…
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum…
Özdemir ASAF
Sımsıcak kalplerde sevgi sözcüğünün müziği olmak…
Şu anda Bilgi bu kadar rahat ulaşılabilir bir durumdayken, bütün meselenin bu Bilgi birikimini hayata geçirerek kullanılabilir hale getirmekten geçtiğini düşünüyorum.
Bugün burada paylaşmak istediğim her Bilgi, her öğreti 22 yıllık geçmiş bir çalışmayı kendimi dönüştürme yolculuğuma dayanıyor. Bugün halen bu dönüşüm devam ediyor.
Bilmek ve inanmak yolun yarısı eder diğer yarısı eyleme geçmektir diyor üstad…
An’ın ve gelecekteki bizim daha mutlu, huzurlu, keyifli, sağlıklı, neşeli, bolluklu olmasına niyet ederek dalıyorum konuya…
Dalıyorum mavi bir okyanusa dalar gibi keşfedilmeyi bekleyen çeşitliliğin sonsuz olduğu o şeffaflığa, SUYA…
Yaşamın başlangıcı ve devamı olan SU…
Daha anne karnına düştüğümüz an arkadaşımız, dostumuz, kayıtlarımız içinde yüzdüğümüz su…
İşte el değmemiş zihnimize, bedenimize, benliğimize, bilincimize An’ı ve geleceğimizi inşa edeceğimiz bileğilerin kayıtlarının atıldığı yer Anne rahmi…
Söze sevgili annelerle başlıyorum. Bir zamanlar onlar da anne karnında birer cenindiler. Şimdi ise kendi sevgi ve şefkatinin doruğuna vardıkları ya o muhteşemliğe hamileler ya da kucaklarında birlik olmuşlar…
Peki, geleceği şekillendirecek bu muhteşem aklın çözemediği varoluşlar hangi değerlerle, inançlarla bezenmeli…
İçine daldığım o muhteşem şeffaf su hafızasında bileğiyim tutar… Bildiğimiz gibi insanın %75 i su ve ceninin %90’ı su iken vereceğimiz her dönüt kayıt altına alınmış demektir…
Burada bize düşense ya yapıcı değerler ve inançları suya vermek, ya da yıkıcı değerler ve inançları suya vermek… Tercih tamamen bizim. Tabii ki bütünün yapı taşı kelimeler…
Daha çok istişare yapmak için geri dönüşünüze istinaden görüşmek niyetiyle…
