Bindik Bir Alamete

Karmaşık ruh hâlleri içindeyiz... İçinde bulunduğumuz döngünün bizlerde yarattığı genel durum, sanıyorum gerçekten de ancak bu cümleyle açıklanabilir.

Bir gün umutlu, bir gün bıkkın; bir gün enerjik, hemen ertesi gün çok yorgun hissediyoruz. En azından bende durum böyle. Peki, ne olacak, nasıl olacak?

Kabullensek de kabullenmekte zorlanıp reddetsek de dünya ve dolayısıyla bizler, artık eskiden “normal” dediğimiz (ki onun bile ne kadar normal olduğu tartışmaya açık) duruma bir daha dönmeyeceğiz.

Başından beri en çok tartışılan “Bu virüs acaba laboratuvarda mı üretildi?” sorusunun anlamsızlığı o kadar açık ki... Çünkü nasıl, nerede, kimin tarafından üretildiği, yarattığı sonuçlar açısından anlamsız. Sonuç ortada...

Belli ve kesin olan tek şey ise büyük bir dönüşümün, belki de dünya tarihinde yeni bir döneme geçişin tam ortasında olduğumuz.

Günlük yaşamlarımız dönüşüyor; iş ve çalışma alışkanlıklarımız dönüşüyor; alışveriş alışkanlıklarımızdan beslenmemize, uyku düzenimizden ruh hâlimize her şey ama her şey dönüşüyor. Dönüşmek zorunda kalıyor...

Tüm bunlar olurken hayatımızda olan ama çok da farkında olmadığımız birçok şeyin önemi ya da tam tersine önemsizliği belirginleşiyor...

Teknoloji başta olmak üzere pek çok şey daha hızlı önem kazanıp daha kalıcı şekilde vazgeçilmezimiz oluyor ve böylelikle çok derin bir dönüşüm köklerini güçlendiriyor.

İnsan dünyasında tüm bunlar olurken, insanın da içinde olduğu ama bunun yeterince farkında olmadığı doğada neler oluyor?

Belli ki doğa bu dönüşümden pek de mutsuz değil. E, haksız da değil; en baş düşmanı, yani insan, bu süreçte ona görece daha az zarar veriyor. Doğa bu fırsattan yararlanarak nefes almaya çalışıyor.

Ve eminim sabırla bekliyor: “İnsan bu dönüşümden bir farkındalık elde eder, bir sonuç çıkarır ve aklını başına toplar.” diye...

Bildiğim şu ki bindik bir alamete; umuyorum gitmiyoruzdur kıyamete...

Dosttan dosta sevgiyle...